In Zweden kan men naast de kleine plättor als nationaal gerecht niet over het hoofd zien. Ze worden in speciale pannen, die uithollingen ter grote van een ei hebben, gebakken op traditionele feesten. De klassieke bijgerechten zijn appelmoes en vossenbessencompote. In Nederland bestaan naast de dunne flensjes en de machtige pannenkoeken kleine ronde koekjes van panenkoekenbeslag ter grote van een duivenei, de poffertjes een lekkernij vooral bij de kinderen. De Fransen dragen met hun galettes en crêpes zeker niet de slechtste vertegenwoordigers aan de internationale keuken bij. Waarom de Bretons hun baksels galettes, de overige Fransen daarentegen dezelfde producten crêpes noemen, weet niemand precies. Maar dat ze dun, heel groot en uitzonderlijk lekker zijn dat weet iedereen die een vakantiedag heeft doorgebracht in Bretngne of in Narbonne. En wat zouden Parijs of de Elzas zijn zonder Crêperieën? De Spanjaarden zijn nuchterder, zij mengen het beslag vaak met gebakken aardappelen, vaak bovendien nog met uien en knoflook en bereiden daarvan zeer verzadigende
Pannenkoeken
Mensen die de historie van de voedingsmiddelen bestuderen, beweren dat pannenkoeken en hun verwanten tot de oudste gerechten van de wereld behoren, laten we de geschiedenis eens wat nader bekijken. We weten allemaal dat al in voorhistorische tijden graan, rogge, tarwe, gierst of boekweit, met
behulp van stenen of iets wat op een vijzel leek, gemalen werd en tot een pap geroerd. Als die op hete stenen gebakken werden ontstonden er platte dingen die als vlaaien, dus een soort brood, gegeten werden. Het is goed mogelijk dat men er niet eens zo lang voor nodig had om te ontdekken dat dit brood, als het heel dun gebakken en op roeden te drogen gehangen werd, heel goed houdbaar was. Tegenwoordig nog worden in Noorwegen, Zweden en Finland dergelijke ronde platte broden verkocht als knäckebröd. Aan de andere kant merkten de mensen ook al gauw dat het mengsel door toevoeging van eieren lekkerder gemaakt kon worden. Vers, ja warm en zo van de stenen of platte ijzeren bakvorm, de pan, gegeten, smaakten ze uitstekend. Dat waren de eerste pannenkoeken.
Of ze nu pannenkoeken of eierkoeken genoemd worden is niet helemaal duidelijk, dat scheelt van strek tot streek het heeft ook helemaal iets met de samenstelling van het beslag te maken. Die bestaat altijd uit meel, eieren en vloeistof in de vorm van melk of water. Daarbij worden naargelang de stemming of smaak nog zout, soms wat suiker of wat
smaakstoffen toegevoegd. Wat in Duitsland als eierkoeken of pannenkoeken niet alleen bij kinderen een van de geliefdste gerechten is, is in andere landen niet minder populair. In Engeland behoren ze tot de traditionele traktaties op carnavals-dinsdag, waarschijnlijk omdat er tijden waren waarin in de daarop volgende Vastentijd eieren noch melk gebruikt mocht worden. En dan maakte men op carnavals-dinsdag maar pannenkoeken van de resten die nog in huis waren. Deze werden in ruim vet gebakken en vet, dat weten we natuurlijk allemaal, verdraagt een grote hoeveelheid alcohol.
baksels, die trouwens koud geserveerd ook lekker zijn. Deze tortilla's zijn beslist niet te versmaden en behoren tot de specialiteiten van het land. In de landen van de vroegere Ooosterijks-Hoongaarse monarchie vieren de palacinken triomfen. Ze zijn kleiner en dunner dan de Duitse pannenkoeken, heel vaak gevuld met kwark, fijne notensaus of warme chocolade, heerlijke calorieëndragers die de vakantie doen verzoeten. Als we voor een kruiswoordraadsel beroemde Russische gerechten van vijf letters moeten raden, dan zou iedereen toch het woord bline proberen. Het zijn ronde koekjes zo groot als schoteltjes, van boekweitmeel gebakken, bekroont met een malse berg kaviaar en dikke zure room. Je hoeft beslist geen tsaar te zijn om dat lekker te vinden.