Eieren
Eieren worden in groottematen (van 1 tot 7) verkocht. Een groot ei nr. 1 of 2, weegt ongeveer 70 gram en een ei nr. 3 ongeveer 50 gram. Vanaf 1 juli 1997 wordt de grootte van eieren met een andere maatvoering aangeduid, namelijk met de kledingmaten Small (S), Medium (M), Large (L) en
Extra Large (XL). Hoewel dit wettelijk bepaalde EEG-normen zijn, zullen sommige producenten een eigen indeling blijven hanteren. Zo kunt u ook een 'middelklein ei' aantreffen, dat tussen het S-ei en M-ei in zit. En het XL-ei krijgt soms de benaming 'jumbo'. Vanaf de legdatum (staat op het doosje) zijn eieren op een donkere, niet al te warme plaats na 5-6 weken nog bruikbaar. De beste temperatuur is 4 °C. Als u de eieren in de koelkast bewaart, is de kans groot dat ze luchtjes van andere voedingsmiddelen aantrekken. Het is daarom verstandig, ze buiten de koelkast te houden en ze bijvoorbeeld in een koele kelder of kelderkast te bewaren. Eieren die u langdurig bewaart, moet u regelmatig keren om te
voorkomen dat de dooiers naar één zijde van de eieren zakken. Een vers ei zinkt in een glas water, een oud ei gaat rechtop staan. Als u bij het koken of bakken eiwit overhoudt, kunt u dit - in een glazen potje - hoogstens een week in de koelkast bewaren (in het vriesvak 2-3 maanden). Verdun de eierdooier eerst met wat water voor u hem koel wegzet. Eierdooiers zijn echter zelfs in de koelkast maar 1-2
dagen houdbaar en het is dan ook het beste, ze zo snel mogelijk te verwerken, bijvoorbeeld in saus, soep of mayonaise. Hardgekookte eieren blijven een week goed. Het eiwit bestaat voor meer dan vijfzesde deel uit water. De rest is vrijwel zuiver eiwit (of proteïne/albumine). De albumine zorgt ervoor dat de lucht wordt vastgehouden als u het eiwit klopt. De dooier bevat meer proteïne dan het wit en bovendien nog vitamine A, B en
D, mineralen en vet. Een viergranen-ei bevat onverzadigde vetzuren, omdat het kippevoer van de (scharrel)kippen plantaardig is en in ieder geval 4 granen bevat. Ze hoeven niet per se van scharrelkippen afkomstig te zijn. Dit staat op de doos vermeld. Een ei met dubbele dooier is meestal afkomstig van een boerderij-hen, is extra groot (en ongelijkmatig) en bevat 2 dooiers. Extra lekker in een

omelet en verrassend als spiegelei! Een Araucana-ei komt van een Araucana-kip, met lichtgroene, stevige schaal, grote dooier en stevig eiwit. Afkomstig van 'hennen met vrije uitloop', die vrij naar buiten kunnen lopen. Een volière-ei (wit) of koren volière-ei (bruin) komt van kippen die in een hok leven met diverse niveaus met strooisel, zodat ze kunnen scharrelen en fladderen. 10 Hennen per vierkante meter, diervriendelijk én economisch. Gras-eieren zijn afkomstig van kippen die niet in kooien leven, maar in een ruime stal, van waaruit ze vrij naar buiten kunnen lopen om op grasland hun voer op te pikken. Kwarteleitjes zijn kleine, bruingevlekte eitjes van de kwartel, een kleine hoendersoort. Ze smaken als kippeneieren. Als de kwartels kunnen scharrelen, staat het 'scharrel-vignet' op de verpakking.
Eau de vie
Een kleurloze droge alcoholische drank die wordt gemaakt van gedistilleerde vruchtenpulp. Omdat alle suikers uit de vruchten zijn vergist, is de drank droog. Een eau de vie is volkomen kleurloos. Kleur ontstaat door rijping op houten vaten, zoals bij Cognac en Armagnac. Sommige vruchtendistillaten zoals Calvados, rijpen ook op houten vaten.
Eiermie
Eiermie is gemaakt met ei, waardoor het zachter en voller van smaak is dan gewone mie. Leg deze mie even in kokend water en hij is gaar. Eiermie is in verschillende lengtes en diktes verkrijgbaar.
Emmentaler
Deze beroemde gatenkaas met zijn fijne, nootachtige smaak is afkomstig uit het Emmental, in het groene hart van het Zwitserse kanton Bern. De emmentaler die wij kennen - met een diameter van zo'n 60 cm - weegt al gauw 80 kg. Deze enorme afmetingen zijn het gevolg van een weddenschap tijdens de Parijse
wereldtentoonstelling van 1889 over wie de grootste eetbare kaas kon maken. Het resultaat van de inspanning van de Zwitserse kaasmakers bleek zoveel lekkerder te zijn dan de gewone kleine kaas, dat emmentaler sindsdien uitsluitend in groot formaat wordt gemaakt.
Emping
Soort kroepoek, gemaakt van vruchtvlees van de belindjoenoot ('vegetarische kroepoek'). Moet kort in hete olie worden gebakken. Vooral niet te lang, anders wordt het bitter. Droog bewaard is emping lang houdbaar. Emping wordt wel geserveerd bij gado-gado. Het werkt enigszins laxerend dus eet er
niet te veel van. Aan de enigszins bittere smaak moet men wennen, maar het is bijzonder lekker.
Engelse drop
Komt echt uit Engeland. In de 17e eeuw werd het door een drogist uitgevonden. Engelse drop is een verzamelnaam van 10 soorten drop. Dat komt zo: een werknemer van een snoepfabriek liet een paar dropdozen uit zijn handen vallen. De dropjes op de grond zagen er zo leuk en kleurig uit dat werd
besloten, de verschillende dropjes gemengd te verkopen.
Engelwortel
De bladeren, stengels, bloemen, wortels en zaden worden gebruikt. De gekonfijte stengels zijn lekker in cake en gebak. De stengels en bladeren kunt u eten bij verse kaas. U kunt ze ook met rabarber mengen om het zuur wat te temperen. En monniken gebruiken het sinds eeuwen om er likeuren als chartreuse mee te stoken.