Saffraan
Saffraandraadjes, de gedroogde stempels van de saffraankrokus (crocus sativus), zijn beroemd om hun lekkere aardse smaak en de warme kleur die de draadjes aan gerechten geven. Eenmaal droog, kunnen ze worden gemalen tot een oranjegeel poeder. Saffraan is geliefd om rijst e.d. geel te kleuren. Zowel de hele saffraandraadjes als saffraan in poedervorm zijn in Nederland overal verkrijgbaar. Het beste kunt u de draadjes kopen. Die kunt u voor gebruik even fijnwrijven in een vijzel, zodat ze beter hun kleur afgeven. Wilt u de hele draadjes blijven zien, week ze dan voor gebruik even in warm water. Meer dan 60 % van de saffraan komt uit Spanje. Daar wordt saffraan azafran genoemd. Rond 15 oktober, de feestdag van de heilige Teresa, vindt in de Spaanse streek la Mancha de saffraanoogst plaats. Een deel van la Mancha is dan gehuld in prachtige violet-blauwe tinten, de kleuren van de krokus. De krokusvelden zijn veelal in handen van diverse kwekers. De oogst is een echte familie-aangelegenheid. Omdat de saffraandraadjes geoogst moeten zijn voor de krokussen zijn uitgebloeid, brengt dat een geweldige drukte mee. De hele familie werkt tijdens die dagen keihard mee. In de vroege ochtend worden de krokusbloemen ‚‚n voor ‚‚n met de hand geplukt. Daarna worden de bloemen op lange tafels gelegd en plukken de vrouwen voorzichtig de stempels uit de krokus. Elke saffraankrokus heeft 3 lange stempels die zelfs langer dan de bloemblaadjes zijn. De stempels worden zo dicht mogelijk bij de stamper afgeplukt en in grote bakken verzameld. Nog dezelfde dag moeten de krokusstempels worden gedroogd. Dit wordt gedaan door de familie-oudste, degene die hierin de meeste ervaring heeft, want het is een nauwkeurig werk. De
krokusstempels worden op een zeef gelegd en voorzichtig boven smeulend houtskool (tegenwoordig worden er ook wel met gas verwarmde platen gebruikt) gedroogd. Het drogen bepaalt de kwaliteit van de saffraan en moet daarom erg voorzichtig gebeuren. Na het drogen worden de saffraandraadjes zorgvuldig verpakt en bewaard.Een saffraankweker zal nooit zijn hele oogst verkopen, maar altijd een deel ervan bewaren.
Vroeger werd saffraan als betaalmiddel gebruikt. Daarom houdt de saffraankweker ook nu nog een deel van zijn oogst apart om pas te verkopen als hij geld nodig heeft, bijvoorbeeld voor een huwelijk. Saffraan is waarschijnlijk het meest kostbare product ter wereld, het kost ongeveer f10.000,- per kilo. Voor 1 kg saffraandraadjes zijn tussen de 250.000 en 500.000 krokusbloemen nodig. Een saffraanoplossing om te kleuren: doe een plukje in een plastic zakje en plet dit met een deegrol; of neem de vijzel. Doe het in een kopje en giet er de vereiste hoeveelheid heet water of melk over. Laat 10 minuten staan en roer goed om. Gebruik voor een flinke pluk 50-85 ml water of melk.
Salamblad
Een soort laurierblad. De bladeren van de Indonesische laurier wijken in smaak iets af van de laurierbladeren die wij kennen, maar kunnen er zeer goed door worden vervangen. De blaadjes worden na eerst afgewassen te zijn, met de gerechten mee gestoofd. verwijder ze na gebruik.
Salie
Heeft donzige, grijsgroene blaadjes en is een aromatisch kruid, waarvan ook de bloemetjes lekker ruiken (die kunt u goed gebruiken in een kruidenazijn). Salieblaadjes zijn lekker bij eend, lams, varkens en kalfsvlees (het is een onmisbaar ingrediënt in het beroemde gerecht 'Saltimbocca alla
romana'), bij wild en bij lever. Salie kan met het gerecht worden mee gekookt. Wees niet te royaal, anders overheerst het snel. Van salie kan ook heel goed thee worden gemaakt. Salie is een vaste plant, bij strenge vorst heeft de plant bescherming nodig.
Sambal
Oliehoudende pasta van tot moes gehakte rode Spaanse pepers. Sambal bevat zeer veel vitamine C en bevordert de spijsvertering. Sambal oelek is de meest eenvoudige sambal en tevens de basis voor veel andere sambal variaties. Het is gemaakt van rauwe geplette pepers. De gebakken sambals, zijn
zachter van smaak. Bovendien kunt u er tijdens het bakken verschillende kruidenmengsels aan toevoegen.
Santen
Santen (klapper of kokosmelk) wordt gemaakt door verse of gedroogde geraspte kokos met water te vermengen en dit vervolgens uit t knijpen of uit t persen. Het is in geconcentreerde vorm onder de naam creamed coconut kant en klaar te koop (meestal geperst in blokvorm). Ziet eruit als harde
boter. In de Oosterse keuken wordt santen gebruikt zoals wij room gebruiken.
Savooienkool
De savooienkool is één van de oudste koolrassen ter wereld. Savooienkool herkent u aan de sterk gebobbelde groene bladeren die samen een ronde krop vormen, waarvan de buitenste bladeren uitstaan.
De aanvoer van savooienkool loopt van september t/m februari. Let er bij aankoop op dat de kool mooi vast is, stevige, glanzende bladeren heeft en niet door slakken is aangetast. Savooienkool is een slanke groente, het levert slechts 28 kcal per 100 gram. De groente bevat vitamine A, B en C, ijzer en mineralen. De kool kan zowel worden gekookt als gestoofd. Verwijder voor het schoonmaken de harde buitenste bladeren en een deel van de stronk. Was de kool goed in ruim water, snijd hem in vieren en schaaf of snijd de kool langs de zijkant in repen. De kooktijd is 7-10 minuten. Kook de kool niet langer, omdat anders zwavelverbindingen in de kool ontstaan. Deze veroorzaken de zware koollucht en
maken de groente moeilijker te verteren. De blancheertijd is 2 minuten. De bladeren van groene kool zijn ook erg geschikt om te worden gevuld. Groene savooienkool is een geurige wintergroente die u met veel kruiden kunt combineren en op allerlei manieren kunt serveren: rauw, gestoofd, geblancheerd en gekookt. Er is ook gele savooienkool, maar die wordt
voornamelijk in de Oosterse keuken gebruikt. Groene savooienkool is een typische bewaargroente die wekenlang goed blijft, vooral als u een gaatje in de stronk maakt, daar een touwtje door haalt en de kool (op een koele plaats) ophangt. Invriezen kan ook, blancheer de kool daarvoor eerst 2 minuten in kokend water. Reken op 250 gram per persoon als u
de kool kookt. Voor een salade is 75-100 gram per persoon voldoende. Gekookte groene kool bevat 20 mg vitamine C per 100 gram.
Schol
In België noemt men de schol pladijs. Het is een platvis die in bijna alle Europese wateren voorkomt. Daardoor is schol de belangrijkste platvis voor de Europese visserij. Schol is het hele jaar door vers verkrijgbaar. De magere vis kunt u op heel verschillende manieren verwerken. U kunt schol
bakken, pocheren, stoven of in reepjes frituren.
Schorseneren
Lange, staakvormige wortels. De bruinzwarte schil is kurkachtig. Schorseneren moeten goed afgespoeld en dan geschild worden, vanaf de onderkant naar de top. Leg de stukjes meteen in een kom water met citroensap of azijn om bruin kleuren te voorkomen. Een scheut melk bij het kookwater voorkomt dat de schorseneren tijdens het koken donkerder worden. De smaak lijkt op die van asperges, zacht nootachtig en kruidig. Ze worden daarom ook wel 'armeluis-asperges' genoemd. De zwarte schorseneren (want ze zijn er ook in wit) worden ook wel 'winterasperges' genoemd. De bijnaam 'keukenmeidenverdriet' danken ze aan het feit dat bij het schillen het kleverige
melksap vrijkomt en zo voor vieze handen zorgt. U heeft daar geen last van als u tijdens het schillen keukenhandschoenen draagt. U kunt de schorseneren overigens ook eerst koken, koud spoelen en de schil eraf stropen. Niet al te rijpe schorseneren kunt u op een koele vochtige plek tot bijna 4 maanden bewaren.
Selderij
Een keukenkruid dat niet meer uit onze keuken is weg te denken. Het kruid maakt deel uit van gemengde soepgroenten en wordt ook bij het maken van bouillon gebruikt. Selderij kan met het gerecht worden mee verwarmd. Het is een tweejarige plant die in het tweede jaar gaat bloeien. Bij de bloei loopt
het aroma enigszins terug.
Sereh (Citroengras)
Is vers, gedroogd of in poedervorm te gebruiken. Verse stengeltjes moeten altijd uit het gerecht worden gehaald, voordat het wordt opgediend. Van poeder moet u zeer weinig gebruiken, omdat de smaak nogal snel overheerst. Sprieten kunnen in de diepvries worden bewaard.
Sesamolie
Uit de eerste koude persing van sesamzaadjes vervaardigde olie. Wordt veel gebruikt in de oosterse roerbakkeuken. De olie heeft een sterke nootachtige smaak. Hij wordt dan ook meestal alleen in druppeltjes voor de smaak toegevoegd. Sesamolie wordt altijd als laatste over de gerechten gesprenkeld, zodat de geur en smaak optimaal behouden blijven.
Sherry
Een versterkte wijn uit het gebied rond Jerez de la Frontera in het zuidwesten van Spanje. De meeste soorten worden gemaakt van de droge witte wijn van de Palomino-druif, waaraan extra alcohol wordt toegevoegd. Er zijn verschillende typen sherry: de droge Fino en Manzanilla, de complexe Amontillado en Oloroso en de zoetere Pedro Ximenez, Cream sherry en Moscatel. Die verschillen in smaak en kleur hebben alles te maken met de manier van bereiden. Manzanilla en Fino rijpen onder 'flor', een laagje gistcellen dat van nature op de wijn ontstaat en zorgt voor de lichte kleur en de zuivere geur en smaak van de sherry. Amontillado ontstaat als na ñ 8 jaar de Fino zijn florlaag verliest en de sherry zich door contact met de buitenlucht verder kan ontwikkelen. Sherry's die geen flor ontwikkelen, bijvoorbeeld Oloroso, zijn donkerder en hebben een wat zwoelere smaak. Verder zijn er nog sherry's waarvoor verschillende wijnen worden gemengd, zoals de Cream sherry's.
Alle sherry's rijpen minimaal 3 jaar in het solera-systeem. Dat bestaat uit op elkaar gestapelde vaten die worden gebruikt om wijnen uit verschillende jaren te mengen. In de onderste vaten (de solera, suelo = bodem) zit de oudste wijn. Uit deze vaten wordt de sherry gebotteld. De vaten daarboven (de criaderas)
bevatten de jongere soorten die worden gebruikt om de onderste vaten aan te vullen. Zo kan de wijnboer altijd een constante kwaliteit, geur, kleur en smaak garanderen. De sherry rijpt in bovengrondse opslagplaatsen 'bodega's'.
Sjalotjes
Volgroeide, gedroogde uitjes. Ze worden verkocht zonder het loof. Het sjalotje is de meest verfijnde uisoort. Er zijn ronde sjalotjes met bruine schil, langwerpige Franse sjalotjes 'Bretonne longue' en 'Grise de Bagnolet', de meer grijs gekleurde sjalotten. De lente-ui (of bosui) wordt wel met de
sjalot verward. De lente-ui vormt echter geen echte ui; het gaat hier meer om het smakelijke loof.
Snijbonen
Het snijbonen seizoen begint al in april, met aanvoer uit Zuid-Europa. In juni komt de Nederlandse oogst op gang, met de grootste aanvoer in juni, juli, augustus en september. De meeste snijbonen komen uit Brabant en Limburg. Snijbonen worden in gesneden vorm bereid. Vroeger werden ze altijd heel dun gesneden, bijvoorbeeld met de snijbonenmolen. Maar nu worden ze ook vaak in bredere stukken gesneden. Snijbonen zijn zeer gezond en bevatten slechts 15 kcal per 100 gram. Een goede snijboon is knapperig, heeft een heldergroene kleur en een gave schil zonder schimmels of vlekken. De bonen kunnen ongeveer 5 dagen in de koelkast worden bewaard. Gesneden snijbonen kunt u het beste dezelfde dag nog eten. Snijbonen kunnen goed worden ingevroren; blancheer ze dan voor het invriezen 2 minuten in ruim kokend water. Familie van de snijboon is de pronkboon. Deze is wat grover van uiterlijk dan de snijboon en hij is beter bestand tegen slechte weersomstandigheden. Pronkbonen worden op dezelfde manier bereid als snijbonen.
Soja
De sojaboon is een peulvrucht die voor een belangrijk deel bestaat uit olie, eiwit, koolhydraten en vezel. Voor sommige toepassingen wordt de boon in zijn geheel verwerkt. Vaker echter wordt eerst de olie eruit gehaald; de
rest wordt dan hetzij opgewerkt tot sojameel, sojabloem en sojaeiwitconcentraat, hetzij verwerkt in de veevoederindustrie. Soja groeit het beste in gebieden met warme, vochtige zomers, zoals de Verenigde Staten, Brazilië en Argentinië. Nederland importeert jaarlijks ongeveer 4 miljoen ton, vanuit vooral de Verenigde Staten van Amerika, uit Brazilië en nog geringe hoeveelheden uit Itali‰ en Frankrijk. De sojaboon groeit niet in Nederland.
De sojaboon wordt traditioneel al heel lang gebruikt (onder andere in het verre oosten) en verwerkt tot producten als tofu, tempeh, tahoe, miso en ketjap. Van meer recente datum is de toepassing als vervanger van amandelen in spijs. Behalve de rechtstreekse toepassing als spijsolie/slaolie wordt sojaolie in een groot aantal productcategorieën verwerkt, vaak ook nog samen met andere (plantaardige) vetten. Hierbij valt te denken aan margarine, halvarine en andere boterhamsmeersels, bakkersvetten en bak en braadproducten, frituurvetten, mayonaise, slasauzen en dressings, koekjes, koffiecreamer, chocolade fantasie en coatings, en in kant en klaarmaaltijden. Sojalecithine is een bestanddeel van de vetten in de sojaboon dat wordt toegepast als emulgeermiddel in bakkerijproducten, snoep en chocoladecoatings, als stabilisator in bakkersvetten en als anti spatmiddel in margarine. Het ontvette sojameel kan worden opgewerkt tot sojaproducten met verschillend eiwitgehalte voor allerlei toepassingen, waaronder brood en bakkerijproducten, brood en cakemix, pannenkoekmeel, taart of pizzabodems, vleesvervangende 'sojaburgers' en snacks, kant en klare mixen voor soepen en sauzen, kant en klaarmaaltijden, pastaproducten, snoep, sojamelk en dieetvoedingsmiddelen.
Speculaaskruiden
Geven zoete gerechten en gebak een kruidige smaak. Het is een typisch Hollands kruidenmengsel dat is samengesteld uit gemalen kaneel, nootmuskaat, kruidnagel, gemberpoeder, kardemom en witte peper.
Sperziebonen
Hebben de naam echt Hollands te zijn, maar oorspronkelijk komen ze uit Zuid-Amerika. In Nederland worden de grote slabonen en de prinsessenbonen met de kleine erwtjes in de peul gekweekt. De meeste sperziebonen komen uit Zuid Holland. Het seizoen begint al in mei en loopt t/m
oktober. Sperziebonen zijn heel gezond, ze bevatten o.a. kalium, ijzer en vitamine B en slechts 28 kcal per 100 gram. Het fijnst van smaak zijn de kleine bonen. Verse sperziebonen voelen stevig aan, hebben geen bruine vlekjes en kunnen ongeveer 1 week in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Voor gebruik haalt u de puntjes van de bonen. Geen zorgen over draden, want er worden tegenwoordig uitsluitend rassen zonder draden geteeld. U kunt sperziebonen heel goed invriezen. Blancheer ze, voor het vriezen, 2 minuten in ruim kokend water. Reken circa 250 gram bonen per persoon als u ze gekookt serveert en ongeveer 150 gram als u de bonen als salade gebruikt. Echt Oudhollands van smaak wordt een sperziebonengerecht met bonenkruid. Bonenkruid maakt de bonen ook wat lichter verteerbaar.
Spinazie
Is oorspronkelijk afkomstig uit Midden-Azië en wordt, met uitzondering van de tropen, over de hele wereld verbouwd. Spinazie is ruim verkrijgbaar van maart t/m september. De onder glas gekweekte spinazie komt uit het Westland, de volle grond spinazie is voornamelijk uit Brabant afkomstig. De vroege
spinazie heeft een zacht mals blad en is heel geschikt om in salades te verwerken. De zomer of najaarsspinazie lijkt veel op de vroege spinazie, maar is iets steviger van structuur. De veel grovere winterspinazie, bij ons bekend onder de naam wilde, Belgische of Italiaanse spinazie, heeft een volle smaak en is erg geschikt om te (roer)bakken. Voor u met de bereiding start, moet u de spinazie verschillende keren spoelen tot al het
zand is verwijderd. Voeg aan het water een beetje zout toe, zo wordt ook eventueel aanwezig ongedierte verwijderd. Laat de spinazie even in het water staan, dan zakt het zand naar beneden. Vroeger raadde men aan om aan spinaziegerechten krijt toe te voegen. De reden hiervoor was de aanwezigheid van oxaalzuur, een stof die calcium
onttrekt aan het beendergestel. Omdat we tegenwoordig evenwichtig eten, is dit niet meer nodig. Waar u wel op moet letten, is dat u spinazie nooit opwarmt, want dan wordt het in het blad aanwezige nitraat omgezet in nitriet dat wel schadelijk voor de gezondheid is.
De voedingswaarde van spinazie per 100 gram:
82 kj of 20 cal.
2 gram eiwit
0.4 gram vet
2 gram koolhydraten
150 mg calcium
2.8 mg ijzer
3.1 mg vitamine A
11 mg vitamine C
Spinazie kan zowel gekookt als rauw worden gegeten. Reken circa 500 gram per persoon als de groente wordt gekookt en 150 gram per persoon als u de spinazie als salade verwerkt. Bewaar spinazie hooguit 2 dagen in de koelkast, in een vochtige doek. De groente kan ook worden ingevroren, blancheer de
spinazie voor het invriezen ongeveer 1,5 minuut in kokend water. Spinazie is een slanke en gezonde groente; ze levert slechts 12 kcal per 100 gram en bevat vezels, vitamine A, B, C, kalium, calcium en ijzer.
Spliterwten
Gedroogde en gespleten gele of groene erwten. Ze missen het stugge schilletje dat normaal om gedroogde erwten zit. Voorweken is niet nodig, tijdens het koken worden ze zo zacht als puree.
Spruitjes
Zijn vanaf oktober tot maart volop te koop. Het is een echte wintergroente die vooral in Brabant en Zuid-Holland wordt gekweekt. De beste kwaliteit spruiten is klein en hard, frisgroen van kleur en ze hebben geen losse blaadjes. Spruitjes zijn zeer gezond en slank. Ze bevatten caroteen, fosfor, vitamine B en
veel vitamine C. Per 100 gram leveren spruitjes slechts 13 kcal. Snijd voor het schoonmaken een dun plakje van het stronkje en verwijder lelijke blaadjes. Door de spruitjes ongeveer 10 minuten in een kom met zout water te weken, worden ze goed schoon. Van grote spruitjes kunt u het beste de stronkjes gekruist insnijden, ze zijn dan sneller gaar. Kook ze niet langer dan 10 minuten. Voeg tijdens het koken een paar stukjes ui toe, dat neemt de kooklucht op en maakt ze licht verteerbaar. Reken op 250 gram (200 gram schoongemaakte) spruitjes per persoon als u de groente gekookt eet. Voor een salade is 200 gram per persoon voldoende. Spruitjes kunnen in de koelkast 4-5 dagen worden bewaard, maar ze kunnen ook goed worden ingevroren. Blancheer de spruitjes voor het invriezen 3 minuten in kokend water.
Stervrucht
De stervrucht (Carambola of Blimbing) levert ons, zonder dat we de vrucht hoeven te schillen, in schijfjes gesneden prachtige gele sterren van wel 7 cm doorsnee. Met haar fris-zure, niet opdringerige smaak een welkome garnering voor gebak en toetjes rond de kersttijd. Als u hiervoor niet de hele vrucht
nodig heeft, kunt u haar toch in schijfjes snijden en deze, verpakt tussen laagjes plastic, in het vriesvak bewaren.
Stokvis
Gedroogde, ongezouten, ontkopte, uitgehaalde kabeljauw of kabeljauwachtige vis, zoals heek, leng en koolvis, die vroeger opengeklapt aan stokken, nu op rekken in het voorjaar in de buitenlucht droogt. Dit
gebeurt in Noorwegen. In Portugal (en ook in Spanje) is stokvis heel populair. Laat voor het gebruik de stokvis 1 nacht in ruim koud water weken. De meeste stokvis is afkomstig uit Noorwegen. Soms wordt de stokvis met kalk gebleekt. De 'lutefisk' vormt een traditioneel Noors kerstgerecht. Stokvis komt niet alleen voor in Portugese, Spaanse en de Noord- en Midden-Italiaanse keuken, maar ook in de
keukens van België, Duitsland en Nederland. Dikwijls wordt ook de gezouten klipvis, die eveneens in Noorwegen, nu op de klippen, wordt gedroogd, 'stokvis' genoemd.
Stroop
Bietsuikerstroop is het ingedikte sap van biologisch-dynamisch geteelde suikerbieten. Suikerbietenstroop is een volwaardig zoetmiddel. Stroop kleurt gebak en gerechten donker en heeft een sterke smaak, die goed past in sterk gekruide gerechten en gebak en als zoetmiddel in koffie en sterk gekruide dranken. Met stroop gebakken koekjes en taartbodems worden niet bros, maar zacht.
Suiker
Wordt verkregen uit het sap van suikerriet of suikerbieten. Men dampt het sap langzaam in en centrifugeert de kristallen eruit. Van nature zijn deze kristallen bruin. Het resterende product is de melassestroop (zoute melassestroop uit rietsuiker en suikerbietenstroop), die de rest van de bestanddelen van het sap bevat; het is zeer rijk aan mineralen, maar minder zoet.
Suikermaïs
Verse suikermaïs is een echte delicatesse. De korrels van deze - wat kleinere - kolf zijn rijk aan suikers. De belangrijkste producent van suikermaïs is Amerika. In Europa wordt suikermaïs vooral in Engeland, Frankrijk, Spanje en de Benelux geteeld. De meeste maïs van Nederlandse bodem komt uit
Brabant en Limburg. De aanvoer is het grootst in de maanden augustus, september en oktober. Maak de maïskolven schoon door het buitenste blad en de draden te verwijderen. Doe dit kort voor de bereiding, de bladeren bieden namelijk nog bescherming. Snijd de harde stengel tot
vlak bij de kolf af. Maïskolven kunnen in zijn geheel worden geroosterd, gekookt of gestoomd. De losse korrels kunt u stoven en in soepen gebruiken. Gekookte korrels zijn lekker als ingrediënt voor bijvoorbeeld een salade. Het afsnijden van de korrels gaat eenvoudig, als u eerst een klein stukje van de onderkant van de maïskolf afsnijdt. Zo blijft de kolf staan. Snijd nu met een groot scherp mes van boven
naar beneden de korrels van de kolf. Maïs is erg gezond, het bevat 66 Kcal per 100 gram en royaal vitamine B. Verse maïskolven hebben goed gevulde kolven met roomgele gladde korrels. Als de korrels zacht zijn en kunnen worden ingedrukt, zijn de kolven rijp. Bereid maïskolven zo snel mogelijk na aankoop; ze verliezen snel hun lekkere zoete smaak. Bewaar ze hooguit 2 dagen in de koelkast. Suikermaïs kan ook worden ingevroren; gebruik hiervoor alleen de losse korrels. Blancheer de maïskorrels voor het invriezen 1 minuut.
Sukade
Wordt gemaakt van de geelgroene schil van de sukadecitroen (ook wel cedraat of cedercitroen genoemd). De dikke schillen worden na een pekelbad in water met suiker gekookt en vervolgens gesnipperd. Het vruchtvlees van de sukadecitroen wordt niet gegeten
Sweet Onion
Deze grote ui is knapperig, zoet en sappig. Hij bevat geen bijtende stoffen en veroorzaakt daarom geen tranen bij het snijden. bovendien is hij milder van geur en smaak en lichter verteerbaar dan zijn bekendere soortgenoten. De zoete uien zijn afkomstig uit het Andes-gebergte. Ze zijn verkrijgbaar van half januari
tot in de zomer. Bewaar ze net als gewone uien. De Sweet Onion is op veel manieren te gebruiken. Bijvoorbeeld in een uientaart of, even meegebakken, als garnering bij een hamburger of tartaartje. Rauw smaakt hij ook lekker. Probeer eens een salade van veldsla, dunne ringen Sweet Onion, uitgebakken spekjes, geroosterde pijnboompitten en een vinaigrette.
Szechuanpeper
Deze peperbesjes hebben een rode kleur en lijken op kleine bloemknopjes waarvan sommige zijn opengesprongen. De Kantonese
naam is daarom ook fahjiu, 'bloempeper'. De peper is minder scherp dan de witte of zwarte peperkorrels, maar heeft een heel aromatische, beetje verdovende smaak. De smaak van de gedroogde rode besjes komt het beste uit als ze eerst worden geplet en geroosterd. Szechuanpeper maakt samen met venkelzaad, steranijs, kaneel en kruidnagel deel uit
van het Chinese vijfkruidenpoeder. Wegens zijn aromatische smaak is Szechuanpeper erg geschikt om lichte vleessoorten als kalfsvlees, kip, kalkoen en konijn mee te kruiden.
