Tabasco
Voor de bereiding van tabasco, de hete pepersaus uit Louisiana (VS), worden scherpe tabasco-chili's gebruikt. De pepers worden met zout uit naburige zoutmijnen vermalen, gemengd met azijn en fermenteren vervolgens maandenlang op vat. Hierna worden vloeistof en vaste bestanddelen gescheiden,

Tahoe
Tahoe (Tofu in het Japans) is gestremde sojamelk en wordt gemaakt van sojabonen die worden geweekt, gemalen, gemengd met water, daarna kort gekookt en in een vorm geperst. Het is dus een plantaardig product. De smaak van tahoe is neutraal en kan op smaak worden gebracht door marineren of kruiden.

Tahoe bevat veel eiwitten en is rijk aan calcium, daarnaast bevat het weinig vet en is het caloriearm (70 kcal per 100 gram). Tahoe is een bekend product in de Aziatische keuken. In Indonesië heet het tahoe, in China doufu en in Japan tofu. Het stremsel dat voor de bereiding van tofu wordt gebruikt, is een natuurlijk middel (nigari, een bijproduct van de zeezoutbereiding) en de sojabonen zijn van biologische teelt. Tahoe is eiwitrijk en rijk aan calcium. Het is vrij van cholesterol en caloriearm (70 kcal per 100 gram). Het is vers of vacuüm verpakt te koop. Bewaar verse tahoe (maximaal 5 dagen in de koelkast) onder water en ververs elke dag het water. Tahoe is een volwaardige vlees, vis, zuivelvervanger en krijgt zijn smaak door het te marineren of met zout te bestrooien en in olie te bakken voordat u het verder verwerkt. Ook wordt tahoe vaak met kruiden tot balletjes gedraaid en gefrituurd.

waarna de rode-pepersaus in grote vaten wordt geroerd.

Tamarinde
Deze zure vrucht lijkt op een boon en wordt gedroogd, als pasta of als natte moes in plastic verkocht. Gedroogde tamarinde moet eerst tot tamarindewater worden verwerkt: laat 25 gram tenminste 5-10 minuten weken in 3 dl warm water (hoe langer de tamarinde in de week staat, hoe

zuurder zij wordt). Knijp de moes daarna uit en zeef het vocht. Tamarindepasta kunt u direct aan gerechten toevoegen.

Tarwebloem
Deze fijne bloemsoort die ook vaak onder de naam patentbloem wordt verkocht, dankt zijn witte kleur aan het feit dat het meel, waaruit kiem en zemelen zijn verwijderd, wordt gebleekt. Tarwe heeft hele goede bakeigenschappen, omdat 80% van de eiwitten gluten zijn. Die maken het gebak luchtig. Dat is ook de reden waarom meelsoorten die weinig gluten bevatten (zoals maïsmeel), vaak met bloem worden vermengd.

Tarwegriesmeel
Wordt gemaakt van harde tarwe (durum tarwe). Het fijne griesmeel wordt voor de bereiding van Italiaanse pasta gebruikt.

Tarwekiemen
Kiemen van de tarwekorrel, die bij het uitmalen tot bloem worden verwerkt. Te gebruiken als eiwit, vitamine en mineraalrijk toevoegsel aan pap, muesli of warme schotels. Dient ook wel om gerechten wat compacter te maken.

Tarwekiemolie
Is rijk aan vitamine A en E, kan in de koelkast worden bewaard en is minder geschikt om te verhitten. Lekker in rauwkostsalades.

Taugé
Taugé (katjang idjoe), het kiemplantje van de groene mungboon, is rijk aan eiwit en vitamine B en C. Het is een veelzijdig ingrediënt. Gebruik taugé vers in een salade of heel even mee verwarmd in een roerbak-schotel. Laat de taugé niet koken, zodat ze de meest waardevolle bestanddelen niet kan verliezen.

Tempeh
Een traditioneel eiwitrijk Indonesisch product, dat ontstaat door fermentatie van ontvliesde sojabonen (of sojabonen en rijstkorrels), die daardoor aan elkaar vastklitten tot een stevige koek. Tijdens het fermentatieproces ontstaat onder andere vitamine B12, waardoor tempeh het meest waardevol is van de

drie sojakazen (zie onder tahoe). Tempeh is in natuurvoedingswinkels verkrijgbaar, gemaakt van biologisch geteelde producten. Te gebruiken als vervanger van vlees of als broodbeleg. In de diepvries beperkt houdbaar.

Trassi
Gebakken of ongebakken gefermenteerde garnalenpasta (in blokken en in poedervorm), wordt uitsluitend in kleine hoeveelheden toegepast. Trassi heeft een doordringende geur, die minder sterk is in het voorgebakken product, dat ook verkrijgbaar is. De smaak is in sterke mate bepalend voor het gerecht.

Trassi wordt in de Indonesische keuken veel gebruikt. Goed afgesloten in een jampotje bewaren.

Verwarm de theepot altijd voor, dan trekt de thee veel beter. Spoel de pot liever niet alleen om met heet water uit de kraan, maar zet hem na het omspoelen tot het water kookt weg vol heet water uit de kraan (op een

Thee
Volgens een Chinese legende ontdekte de Chinese keizer Shen Nung ruim 5000 jaar geleden, bij toeval, dat kokend water met theeblaadjes een lekkere, verkwikkende drank opleverde. In Europa werd thee pas veel later bekend. In de 17e eeuw werd thee eerst door de Portugezen en later door Nederlandse koopvaarders van de Verenigde Oost-Indische Compagnie (VOC) ingevoerd.

Marco Polo was de eerste Europeaan die van de Chinezen leerde hoe thee wordt gezet. In Nederland en Frankrijk, maar vooral in Engeland werd thee snel populair. Voordat de VOC per schip thee naar Europa vervoerde, werd tussen China, Rusland en Turkije al in thee gehandeld. Over land werd thee per kameel vervoerd, daarom werd de thee tot een blok samengeperst. Zo ontstond de theetegel: 1¾ kilo samengeperste thee. Vaak werden de theepersen gegraveerd. Zo kreeg de tegel aan beide zijden een gravure: aan de voorkant een Chinese voorstelling en aan de achterkant een vlakverdeling.

Omdat thee een kostbaar product was, werden stukjes van de tegel onderweg gebruikt als betaalmiddel. Door het vervoer over zee verdween de theetegel. Tegenwoordig worden de decoratieve tegels met behulp van oude Chinese stempels weer gemaakt. De tegel verspreidt niet alleen een lekker aroma, maar u kunt er ook thee van zetten. Per keer heeft u maar een klein stukje nodig. Thee wordt tegenwoordig vaak met theezakjes gezet. Het eerste theebuiltje of theezakje was oorspronkelijk bedoeld als monster. Een Amerikaanse theehandelaar (Thomas Sullivan) stuurde zijn klanten monsters in kleine zijden zakjes. Tegenwoordig zijn theezakjes van neutraal poreus papier. Maar theespeciaalzaken verkopen nog steeds zijden of katoenen zakjes. Ook zijn er voor losse thee speciale filters en thee-eieren in diverse maten te koop. Naast de theezakjes met 4 gram thee (voor een kleine pot), zijn er nu ook zakjes voor 'tea for one'.
Thee is verkrijgbaar in veel soorten en smaken. De kwaliteit is onder andere afhankelijk van de bladgrootte en het gebied van herkomst. De meeste

thee wordt in India (Assam, Darjeeling) en Sri Lanka (het vroegere Ceylon) verbouwd. Twee andere grote theeproducenten zijn Kenia en Indonesië. Thee met namen die de herkomst aangeven, zijn vaak een goede richtlijn voor het soort thee dat u kunt verwachten.

Assam is een pittige, aromatische thee uit het noordoosten van India, die ook veel op Java en Sumatra wordt gekweekt.
Ceylon is een lichte thee met krachtige smaak, die soms enigszins bitter is.
Darjeeling is een krachtige thee die ontstaan is uit een kruising tussen de Assam en de Chinese soort.
Earl Grey is een aparte melange van China-thee en Darjeeling, gearomatiseerd met bergamot (een kleine citrusvrucht met een fruitig en zoet aroma).
China Blossom-thee is een zwarte theesoort die op smaak wordt gebracht met jasmijn (wie losse thee koopt, kan de witte bloemetjes in de thee zien).
English Breakfast is ontbijtthee die bestaat uit een

melange van India en Ceylontheesoorten. Lapsang Souchon is een China-thee van groot blad met een rokerige smaak.

Naast deze bekende soorten zijn er ook veel vruchtenmelanges en kruidentheeën. Kruidenthee is kant en klaar te koop, maar u kunt het ook zelf maken. Heel lekker is thee met bijvoorbeeld gedroogde munt, vanillesuiker, kaneel of kruidnagel. Behalve gewone thee is ook biologische thee verkrijgbaar. Een ongeopend pakje thee blijft op een koele droge plaats anderhalf jaar goed. Is de verpakking open, dan kunt u

de thee het best bewaren in een goed afsluitbare bus, zodat de geur en smaak zo goed mogelijk blijven. Thee neemt snel andere geuren en smaakjes aan. Bewaar thee daarom gescheiden van sterk geurende zaken. Goed gezette thee is helder en goudkleurig, opwekkend en dorstlessend. Breng voor een pot geurige thee een ketel vers koud water aan de kook. Laat het niet te lang koken, anders gaat alle zuurstof verloren en wordt de thee bitter. Hard of gechloreerd water moet wel doorkoken. Ook kunt u een speciale filterkan of waterfilter gebruiken (verkrijgbaar bij theespeciaalzaken of kookwinkels). Niet alleen de kalk, maar ook andere mineralen worden zo uit het water gefilterd. Een andere oplossing is thee zetten van koolzuurvrij bronwater.

theelichtje of in een theemuts). Giet dan de pot leeg, doe er thee in en schenk het kokendhete water erop. De hoeveelheid thee is afhankelijk van de grootte van de pot en de gewenste sterkte. Neem een volle pot (zes tot acht koppen) tenminste 2 schepjes thee (8 gram) of 2 theezakjes (ieder 4 gram). Laat de thee 3-4 minuten trekken, bij voorkeur op een theelichtje of in een theemuts. Roer de thee na het trekken even

om, of beweeg de theezakjes enkele malen heen en weer. Zo wordt het thee-extract gelijkmatig over de inhoud van de pot verdeeld. Schenk de thee direct in, eventueel in voorverwarmde theeglazen.

Tijm
Er zijn wel 100 verschillende soorten tijmplanten. Van kleine struikjes tot kruipende soorten; met een sterke tijmgeur of een karwijgeur; met witte bloempjes of kleine trosjes roze bloemen. Geschikt voor de keuken zijn

o.a. citroentijm, wollige tijm, breedbladige tijm en wilde tijm. De bekendste in de keuken is de Thymus Vulgaris. Tijm is heel veelzijdig: u kunt het in veel gerechten toepassen. het is lekker in soepen, in (lams)vleesgerechten, in stoofschotels, bij kip en in marinades. U kunt tijm met het gerecht laten meekoken. Tijm is bijna altijd onderdeel van het bouquet garni dat veel in de Franse keuken wordt

gebruikt. Citroentijm kan ook goed in fruitsalades en zomerdranken worden verwerkt. Tijm is een winterharde vaste plant die de grond erg uitput; geef de plant daarom elke 2 jaar een nieuw plekje in de tuin. U kunt tijm het hele jaar vers oogsten. Het heeft wintergroen blad.

Tomaat
Tomaten komen oorspronkelijk uit Midden-Amerika. Het was Columbus die ze meebracht naar Europa waar ze aanvankelijk als sierplanten met piepkleine vruchtjes werden gekweekt. Pas aan het einde van de 18e eeuw ging men tomaten in gerechten verwerken. Een eeuw later begon men ze ook rauw

Dubbelklik om deze tekst te bewerkente eten. U kunt tomaten op allerlei manieren bereiden. Als garnering op brood, in salades, als soep, als saus, gevuld, gebakken en gestoofd. Reken ongeveer 150 gram per persoon als u de tomaat als salade geeft en 300 gram per persoon als u ze bakt of stooft. Let er bij de aankoop van tomaten op dat ze er gaaf en

niet te vochtig uitzien. Koop helder rode tomaten als u ze dezelfde dag nog wilt gebruiken en kies voor tomaten met een lichtere kleur als ze nog enkele dagen moeten blijven liggen. Tomaten moeten altijd stevig aanvoelen. Tomaten leveren weinig calorieën (circa 15 kcal per 100 gram) en bevatten veel vitamine A en C, calcium en ijzer.

U kunt tomaten het best op een koele, donkere plaats (ongeveer 14 °C) bewaren, maar liever niet in de koelkast. In een te koude omgeving krijgt het zogenaamde 'lage-temperatuurbederf' eerder kans: op de schil ontstaan dan waterige plekken waardoor de tomaten snel bederven. U kunt tomaten ook invriezen. Gebruik bevroren tomaten alleen voor een soep of saus. Ontvel de tomaten, pureer ze en vries ze in. Het velletje laat makkelijk los als u de tomaten ongeveer 10 seconden in kokend water dompelt en ze vervolgens met koud water afspoelt. U kunt het velletje er dan makkelijk aftrekken.

Tegenwoordig kunnen we kiezen uit allerlei tomaatsoorten: ronde tomaten, vleestomaten, trostomaten en kleine kerstomaatjes. Door de teelt onder glas zijn ze van begin maart tot half november ruim verkrijgbaar. Maar de grootste aanvoer komt in de maanden mei, juni, juli en augustus. De Hollandse soorten komen voornamelijk uit Brabant, Noord-Limburg en het Westland.

Tomatenpuree
Is verkrijgbaar in potjes (Demeter-kwaliteit), maar ook goed zelf te maken. Een vlugge manier om tomatenpuree te maken zonder, met veel gespat het sap te hoeven inkoken. Van 2 kg tomaten krijgt u op deze manier ongeveer 1 liter puree. De puree is niet zo geconcentreerd als de gangbare, maar desondanks heel geschikt voor de bereiding van soepen en sauzen. Was rijpe, bij voorkeur vlezige tomaten en snijd ze in 4 partjes, zeer grote vleestomaten in 8 partjes. Stoom de tomaten in een

gesloten pan met een bodempje water voorzichtig gaar, zonder erin te roeren (circa 10 minuten). Giet alles behoedzaam op een vergiet en laat de tomaten een half uur uitlekken, maar roer er ook nu niet in (hooguit een beetje heen en weer schudden). Vang het tomatenwater op en gebruik het voor soep. Wrijf nu de uitgelekte tomaten door een zeef, de vellen en pitjes moeten achterblijven. Kook de puree al

roerende nog een keer goed door en vul hem kokendheet in potjes met twist-off-deksels. Schroef de deksels meteen stevig vast en zet de potjes 3 minuten ondersteboven. Tip: Als u het kookwater van de tomaten eveneens kokendheet in flessen giet, kunt u het ook later gebruiken voor soep en saus.

Topinamboer
De zeer vitale topinamboer of aardpeer is een kleinbloemige zonnebloemsoort, die in de grond winterharde, grillige, langwerpige knollen vormt. De kleur is lichtbruin of violet. Topinamboer is verkrijgbaar vanaf de herfst tot in het voorjaar. Topinamboers zijn sappiger dan aardappelen en

drogen gauw uit, zodat ze niet langer dan 1 week kunnen worden bewaard. Topinamboer bevat het koolhydraat insuline, een suikersoort, die ook diabetici goed verdragen. Topinamboer smaakt zoetig nootachtig, een beetje naar artisjok en kan zowel rauw als gekookt worden gegeten. De groente combineert goed met prei en zuurkool en kan als vervanging dienen voor artisjokbodems. Wie moeite heeft met de vertering van rauwe topinamboer (gasvorming), kan de gesneden of geraspte knollen een half uur marineren in met water verdund citroensap. Let er bij het kopen vooral op, dat de knollen stevig aanvoelen. Jonge aardperen kunt u met schil en al eten. Oudere knolletjes zijn lekkerder zonder schil. Kook topinamboer 5-10 minuten. Doe bij geschilde topinamboer een scheutje citroensap in het kookwater en kook ze niet te lang.

Tuinbonen
De historie van tuinbonen gaat ver terug. Tijdens opgravingen bleek dat al in de IJzertijd tuinbonen een bekende groente was. Het tuinbonen-seizoen begint tegenwoordig al in april, met aanvoer uit Zuid-Europa. In juni komt de Nederlandse oogst op gang, die ongeveer 2 maanden duurt. De grootste aanvoer komt uit Brabant en Limburg.

Tuinbonen worden traditioneel vaak gegeten in combinatie met bonenkruid en ham. Van de tuinboon worden alleen de bonen gegeten en niet de peulen (doppen). Hoe kleiner de bonen, des te malser en smakelijker ze zijn. Tuinbonen bevatten veel vitamine C en B. Ook fosfor is in ruime mate aanwezig. Een goede tuinboon moet gaaf zijn en geen spikkels vertonen. Ongedopte tuinbonen kunt u in de koelkast ongeveer 1 week bewaren. Eenmaal gedopt, verkleuren ze snel. Gedopte boontjes kunt u het beste meteen koken (of anders hooguit 1 dag in een vochtige doek in de koelkast bewaren. Tuinbonen dubbelpellen: Tuinbonen hebben van zichzelf een licht-bittere smaak. Dat is de reden waarom veel mensen niet van tuinbonen houden. Een oplossing is om, evenals in de Zuid-Europese landen heel gebruikelijk is, het grijsgroene velletje van de bonen te verwijderen. Dit is wel wat meer werk, maar de tuinbonen zijn dan lekker zacht van smaak. Dompel de gedopte bonen 3 minuten in ruim kokend water met zout, laat ze uitlekken en verwijder dan het grijs-groene velletje. Hierna hebben de tuinbonen nog 5 minuten kooktijd nodig.

Tutti-frutti
Betekent letterlijk: alle vruchten. Het is een mengsel van gedroogde vruchten (ongeveer 1 jaar houdbaar), zoals pruimen, appeltjes, abrikozen en peer. De vruchten worden eerst geweekt in vloeistof, zoals thee, wijn, sap of water.