Walnoten
De uitgesproken smaak van walnoten is goed te combineren met specerijen en gedroogde vruchten (vruchtenbrood), maar ook met sterk smakende groenten als spinazie en knolselderij en met kaas. Het hoge vetgehalte en de weinig compacte structuur van de walnoten maken dat gepelde walnoten gauw
ranzig worden. Bewaar walnoten in de dop (op een koele, droge plaats) en eet ze nog voor de eerste zomerse dagen op.
Wakam
Gedroogd zeewier met varenachtige bladeren. Lekker in soepen en salades. Week de wakam‚ voor het gebruik 5-10 minuten in koud water. Dompel de wakam‚ voor salades kort in kokend water onder en laat weer afkoelen. In soepen wordt dit zeewier krot mee gekookt (10 minuten; de nerven moeten iets langer worden gekookt).
Walnotenolie
Geldt als de delicatesse onder de oliën. De walnotenboom groeit in Midden en Zuid-Europa en in Noord- en Zuid-Amerika. De olie wordt gewonnen door koude persing.
Waterkers
Een waterplant, die wordt geteeld in kalkrijk stromend water. Waterkers heeft een frisse, aromatische smaak en is het hele jaar door verkrijgbaar. Waterkers wordt meestal luchtdicht in zakjes verpakt en moet zo snel mogelijk na aankoop worden gegeten.
Watermeloen
Watermeloenen zijn de grote dorstlessers in warme landen. Ze verzamelen heel veel vocht: watermeloenen bestaan voor 95% uit water! Ze groeien voornamelijk in het Middellandse Zeegebied en zijn familie van de komkommer, de pompoen en de augurk. Een watermeloen is rijp als de vrucht hol klinkt, wanneer u er op klopt. Hij bestaat voor 95% uit water.
vandaar dat deze vrucht zo dorstlessend is, zeker als u hem gekoeld eet. De meeste watermeloenen zijn bolrond, hebben een gladde donkergroene schil en wegen meestal een paar kilo. Er zijn ook witgestreepte en ovaalvormige watermeloenen. Het vruchtvlees is roze tot dieprood van kleur en heel knapperig. Het bevat zwarte pitjes, die u beter niet kunt opeten, want ze smaken erg bitter. De laatste
jaren komen er steeds meer, bijna pitloze, watermeloenen waarvan de kleine witte pitrestjes heel zacht en eetbaar zijn. Lekker makkelijk! In veel tropische landen worden de pitten trouwens geroosterd en als snack gegeten. Watermeloenen zijn in de zomer volop verkrijgbaar. Aangesneden zijn ze, in folie verpakt, in de groentela van de koelkast een paar dagen houdbaar.
Wei
Het waterige bestanddeel van melk, een bijproduct bij de fabricage van kaas en hangop.
Whisky
Whisky is een distillaat van graan. De Schotten en Canadezen schrijven 'whisky', de Ieren en Amerikanen 'whiskey'. Ierse whiskey is veel ouder dan de Schotse; men zegt zelfs dat Ierland één van de eerste gebieden is waar drank werd gedistilleerd. Whisky kan puur (naar Engels gebruik), met ijs (zoals in Amerika) of met (bron)water (de Ierse manier) worden gedronken, maar is ook lekker in longdrinks en cocktails.

Whisky wordt gemaakt van gerst, water en gist. Eerst ontkiemt de gerst door het te weken in water. Dit heet mouten (het in de gerst aanwezige zetmeel wordt hierbij omgezet in suiker). De mout wordt gedroogd: in Ierland door hete lucht, in Schotland met turfrook. En dit is zeer bepalend voor het smaakverschil tussen Ierse en Schotse whisk(e)y.

De gedroogde, zoete mout wordt gemalen en vermengd met water. Deze zoete vloeistof heet 'wort'; hier zit nog geen alcohol in. Door toevoeging van gist
worden de suikers in alcohol omgezet. Uit deze massa wordt de gebruikte gerst gezeefd. De overgebleven vloeistof (= wash) gaat de distilleerketels in. De Ieren distilleren de wash 3 keer; zo wordt de smaak van de whiskey heel zacht. Na het distilleren heet de gecondenseerde, nog ondrinkbare vloeistof spirit. Dan gaat de spirit in eikehouten vaten: dit zijn altijd oude (gebruikte) vaten, bijvoorbeeld van sherry of rum. De vaten spirit worden 3 tot 15 jaar met rust gelaten (= rijpen). In die tijd verdampen de hoge alcoholen door het poreuze hout en de vaten geven wat van de natuurlijke 'houtsmaak' aan de spirit af. Hierdoor krijgt whiskey zijn kleur en smaak.
Winterpompoen
Pompoenen komen uit de familie van de komkommerachtigen. Winterpompoenen zijn het bekendst. De smaak is neutraal; daardoor
leent deze vrucht zich goed voor allerlei gerechten. Er zijn ook Japanse pompoenen te koop, die zijn kleiner van formaat en de smaak is meer uitgesproken. Winterpompoen heeft een dikke schil en stevig oranje vruchtvlees. Verwijder de draden en pitten uit het vruchtvlees, voordat u het in blokjes snijdt en verder verwerkt.
Winterwortel
De typisch Nederlandse winterwortel is heel populair. Geen wonder, want winterwortels zijn niet alleen erg lekker, maar ook heel slank (100 gram, 11 kcal) en supergezond; de winterwortel zit vol vezels, kalium, ijzer en caroteen (vitamine A). Deze groente wordt voornamelijk in Noord-Holland verbouwd. Winterwortels zijn bijna het hele jaar door te koop, alleen niet
in de zomermaanden. De grote aanvoer is van oktober t/m januari. Koop altijd stevige exemplaren die er knapperig en fris uitzien. U kunt winterwortel enkele weken bewaren op een koele en donkere plaats, bijvoorbeeld in de groentelade van de koelkast. Schil de winterwortel met een dunschiller en kook de groente in water met zout en een snufje suiker in ongeveer 20 minuten gaar. Reken circa 250
gram winterwortel per persoon als u de groente gekookt serveert. Voor een salade is ongeveer 125 gram per persoon voldoende. Invriezen kan ook, blancheer de in plakjes gesneden groente, voor het invriezen, eerst 2 minuten in ruim kokend water. Gebruikt u stukjes winterwortel, dan is de blancheertijd 3 minuten.
Witbier
Dankt zijn naam niet aan zijn kleur, maar aan de grondstof tarwe (in het Duits 'Weizen'). Het hoeft dan ook niet licht van kleur te zijn. Het heeft tevens gerst als grondstof en bevat kruiden en smaakmakers, zoals koriander, citrus of gember. Het alcoholpercentage is ongeveer gelijk aan dat van pils.
Witbier levert ook vrijwel evenveel calorieën.
Witlof
Ook wel Brussels lof genoemd, is zo'n 100 jaar geleden bij toeval ontdekt. Belgische boeren stopten na een rijke oogst cichoreiwortels in de grond, die in de winter malse struikjes vormden. Voor de witte kleur worden de zachtbittere struikjes nog steeds in het donker geteeld. Door daglicht verkleurt het blad
tot geel of groen en dat heeft kwaliteitsverlies en een bittere smaak tot gevolg. Witlof wordt tegenwoordig op water gekweekt in plaats van in een laag aarde, waardoor ze mooi schoon in de winkel liggen. U hoeft de struikjes dan ook nauwelijks te wassen. De kern van e struikjes hoeft in principe ook niet meer te worden verwijderd. Vroeger was witlof vrij bitter, met name de kern, maar tegenwoordig zijn de struikjes mild van smaak. De kern wordt wel minder snel gaar dan het blad en blijft daarom na het koken vrij hard, dus u kunt deze verwijderen als u daar niet van houdt. U kunt witlof 2-3 weken op een koele en vochtige plaats bewaren.
Witte kool
Is afkomstig uit het Middellandse-Zeegebied. De groente is er zowel in een ronde als een spitse vorm, alhoewel de laatste (de spitskool) soms ten onrechte als een aparte soort wordt beschouwd. Witte kool kan gestoofd en gekookt worden, maar is ook een prima roerbakgroente. Rauw en in fijne reepjes
gesneden (eventueel geblancheerd) kan witte kool als salade worden gegeten. Bewaar witte kool koel en op een niet te droge plek, dan blijft deze zeker een maand goed. Kool voelt zich thuis in een koud klimaat. Niet voor niets is kool ook in Oost-Europese landen een populair gerecht. Witte kool wordt nog steeds met de hand geoogst. De kool wordt bijgesneden, schoongemaakt en in kratjes verpakt. Van witte kool wordt overigens ook de zuurkool bereid. De kool wordt ingelegd in zout, waardoor een gistingsproces op gang komt dat de typerende zure smaak geeft.